Een duik in Europa

Ik word wakker van gelach om me heen. Verward til ik mijn hoofd op en herinner ik me weer waar ik ben. Met open mond en een stuk pizza in mijn hand ben ik in slaap gevallen op tafel. In AEGEE leer je pas echt wat moe zijn eigenlijk betekent. In twee weken tijd weet je al je reserves op te maken en heb je bij thuiskomst even zoveel tijd nodig om weer bij te komen van die ene, wel heel speciale, zomer.

Drie jaar geleden werd ik lid van AEGEE om op SU te kunnen gaan. Ik wist een beetje wat AEGEE was en had wel oren naar een goedkope vakantie. Weg uit het bekende, en twee weken op pad met volslagen vreemden uit Europa en daarbuiten, what’s not to like? Een TSU moest het worden; een Travel Summer University. Ik koos voor ‘La bella vita’, van AEGEE-Firenze en AEGEE-Foggia. En wat was het leven mooi. Inclusief mijn verblijf voor en na de TSU heb ik 3 weken door heel Italië gereisd. Nieuwe dingen gezien, en bovenal: nieuwe mensen ontmoet. Van jong tot oud, van burgemeester tot pastoor, van student tot bedelaar. Met de Summer Universities sta je dicht bij de locals en dus ook dicht bij de werkelijkheid. Verwacht geen all inclusive met een cocktail uit een cocosnoot.

De eerste SU is vaak de meest bijzondere. De hele sfeer is nieuw, de manier van reizen is nieuw en je weet vaak niet hoe je in vredesnaam 25 mensen moet leren kennen in twee weken tijd. Het feit dat je op de laatste dag moeite hebt met je tranen tegenhouden zegt genoeg. Als je je openstelt voor het onbekende, dan krijg je daar een vakantie voor terug waar je nog heel lang aan terug zult denken.

Vooroordelen afschieten en bevestigen

Italianen zijn lui en drinken de hele dag koffie, Duitsers zijn strikt, Polen zijn loodgieters, de Grieken zeikende pensionado’s, Russen zijn allemaal pro-Putin en conservatief en dragen bovendien wollen mutsen, Bulgaren rijden nog met paard en wagen en Turkije ligt naast Syrië, dus dat is eng. Het mooie van SU’s – en van AEGEE in het algemeen – is dat je Europa kan ontdekken en zelf kan bepalen wat waar is en wat niet. Veel vooroordelen en stereotypen kunnen worden bevestigd, maar veel moet je ook vol verbazing laten schieten.

Zo raakte ik bevriend met een aantal Grieken, maar duurde het zeker een jaar vol met evenementen over de grens voordat ik ze pas echt kon begrijpen. We spreken dan wel allemaal Engels, maar allemaal vanuit onze eigen taal en cultuur. Die verschillen zijn bijzonder en die openbaringen die daarmee gepaard gaan bijna onmisbaar.

Tweede keer

Ja, ik wilde toch nog een keer op SU. Maar waar naartoe was me nog een raadsel. Hoeveel wist ik eigenlijk van de Balkan? Ik was in Griekenland geweest en in Macedonië, maar het hele voormalige Joegoslavië was onbekend. Ik wist dat er een oorlog was geweest, maar waar die nou eigenlijk over ging? Geen idee. Tijdens de TSU in Servië en Bosnië leerde ik ook die kant van Europa kennen. Tot mijn grote verbazing kwam ik erachter dat ondanks die andere cultuur, het andere eten, een ander klimaat en een totaal andere geschiedenis, er een bijzondere overeenkomst was tussen Nederlanders en Serviërs. In tegenstelling tot de Grieken was er geen extra vertaalslag nodig en was de Hollandse directheid behoorlijk gelijk aan hoe zij communiceerden. Het enige echt noemenswaardige verschil was dat zij in hun jeugd in een oorlog zaten. De bommen om hun oren vlogen, hun school afbrandde en ze familie verloren. En ondanks die grote verschillen zit je allemaal in hetzelfde schuitje. Een hoopje studie-ontwijkende studenten die zo goedkoop mogelijk willen reizen, wat van Europa willen zien en die zich zonder het toeziend oog van paps en mams volledig van de kaart afzuipen.

Van gym tot ensuite

Goedkoop reizen doe je niet zomaar. Als je niet zonder een warm matras kan, dan kun je het nog wel eens zwaar krijgen. En dan vind je jezelf ineens op een luchtbedje in een ongeïsoleerde gymzaal in een buitenwijk van een of andere weinig zeggende stad in Oost-Europa. Of dat uitmaakt? Welnee! Je bent toch moe genoeg na dagen lang de omgeving, de mensen, en je SU-genoten te ontdekken. Wist je dat de ‘grote mat’ in een gymzaal best lekker slaapt? Ren de gym in en claim hem! Zelfs met z’n vijven is het prima te doen. Hij loopt niet leeg en isoleert prima.

Vorig jaar besloot ik ook maar voor een derde SU te gaan, want waarom niet? Weer naar Italië, want dat land is zo fijn. Het noordelijke Turijn bood een SU aan en ik had geen flauw benul van wat er nou te beleven was in die stad, en dat is misschien wel de beste reden om op onderzoek uit te gaan. Dit keer was het een normale SU, dus zonder het reizen. In tegenstelling tot een aftandse gym had ik twee weken lang mijn eigen kamer met Ensuite, dicht bij het centrum en met persoonlijke simkaart met een aantal gigabytes aan data. Let wel: in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.

TSU of SU?

In Turijn blijven betekende niet elke dag hetzelfde zien. De omgeving werd grondig verkend, en vele wijntjes werden op locatie geproefd. Weten waar je die avond slaapt geeft ook wat rust. Rondreizen in twee weken met AEGEE is ook waanzinnig. Voordat je eindelijk aan de nieuwe plattegrond en de lokale taxichauffeurs bent gewend, mag je alweer de bus, trein of auto in, op weg naar een volgende plek. Elk nadeel heb z’n voordeel en andersom. Daarnaast zijn er nog SU’s met meer inhoud. Tijdens je SU leer je dan meer over een bepaald thema of zijn er workshops met variërende thema’s. De keuze is reuze!

Al 50.000 mensen gingen je voor. Wat houdt je tegen om het beste in jezelf naar boven te halen, verliefd te worden, jezelf te verwonderen, een nieuwe taal te leren, nieuw voedsel te proeven, buikpijn te krijgen van het lachen, verdwaald te raken en niet alleen anderen, maar ook jezelf beter te leren kennen?
Juist, niets.