Het geweld van de UB

Op dit moment zal vrijwel iedereen al vakantie hebben, maar de afgelopen weken kwam je er niet onderuit. Daar zat je dan weer, kijkend, glurend en, van binnen, schreeuwend op één van de etages van de UB. Hoewel zowel gevreesd als geliefd, toch blijf je er maar komen wanneer de stress toeslaat. Het begint al wanneer je binnenkomt. Die verschrikkelijke draaideur vergt al de nodige stress. Vele mensen zijn je al voor gegaan om de zijdeur te proberen te openen. Enkelen met succes, maar de meeste staan voor een dichte deur. Bij binnenkomst moet je soms al gaan zoeken naar je studentenkaart, wat betekent dat je je hele tas leeg moet gooien om uiteindelijk je portemonnee te vinden en de studentenkaart er uiterst onhandig uit te halen. Daarnaast moet je ook even langs de Starbucks: onmogelijk te weerstaan, maar die koffie is altijd zó lekker. De stress viert al hoogtij en je bent nog niet eens begonnen met leren. Eerst maar eens een zitplek vinden: probleem nummer drie honderd duizend – blijven zoeken naar een stoel die niet bezet is. Zwoegen is het, om door de zalen te lopen, terwijl je bij jezelf denkt: waarom ben je eigenlijk ook alweer naar de UB gegaan? Zodra iemand weggaat, ga je er met gierende banden op af. Het is net een overbezette parkeerplaats.

Het geweld van de UB 01
Vysotsky (Wikimedia) [CC BY-SA 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0) or Attribution], via Wikimedia Commons
Dan zit je eindelijk. Na al die voorbereiding moet je nu toch echt beginnen. Even je mobiel checken. Heb ik wel genoeg te drinken mee? Allemaal twijfels die zich in je hoofd afspelen. De sociale druk om je heen, om maar te zwijgen van die ene vent waarbij zijn muziek ineens afgaat, of iemand die te hard kauwt. BAM! Weg concentratie. Uren lijken voorbij te vliegen waarbij je SOG zoveel mogelijk wilt voorkomen. Naarmate je er langer zit, wordt de behoefte om leuke dingen te doen steeds groter. Je concentratie wordt steeds minder. Het is een strijd die je nooit kunt winnen. Je verliest altijd. Op een gegeven moment geef je het maar op en hoop je dat je genoeg kennis in je hoofd hebt om de tentamenstrijd aan te gaan en te overwinnen! Vergeet niet, winter is coming: brace yourself!

Je hebt ook verschillende types studenten die er komen. Allereerst heb je de kuddedieren. Dit zijn vaak een groep vrienden, die vervolgens gezamenlijk pauzes nemen. Daarnaast heb je de ouderwetse studenten. Zij zitten de hele dag met een markeerstift in de hand om het hele boek in te kleuren. Hier is ook een tegenpool van: de groep die altijd een laptop of tablet bij de hand heeft. Sommige studenten hebben belang bij harde muziek, andere leren in stilte. Zo blijft iedereen die er komt verschillend.

Bijzonder, zo’n plek waar je het liefst nooit komt, maar waarmee je zo blij bent dat het er is. Het overleven in de UB is soms zwaar, maar wanneer de zomerse temperaturen er aan komen en je kan genieten van de vakantie, dan is dit het allemaal waard. Uiteindelijk draait het maar om één ding en dat is: na het tentamen de puntjes mee naar huis pakken!

Cover foto door: Wutsje / Wikimedia Commons, via Wikimedia Commons