AEGEE-Exchange naar Poznan: Een avontuur vol geiten, croissantjes en bier!

De eerste Exchange van AEGEE-Groningen was een succes! We gingen naar Poznan! De reis begon al goed, door de drie uur vertraging op Eindhoven zonder reden begonnen we aan een gratis vakantie. Helaas wisten we dat toen nog niet, maar de potjes weerwolven en de gratis patat hebben ons humeur niet beschadigd.

Het eerste wat je moet weten over de bewoners van Poznan is dat ze heel erg van geiten houden. Zo erg zelfs dat om 12 uur s’middags het hele plein vol staat met mensen die naar een klok gaan kijken. Om 12 uur precies komen hier twee geitjes uit, die toen der tijd in kerstkleding gekleed waren. Er is dus daadwerkelijk een persoon die bij elk bijzonder feest deze geitjes aankleedt.

Het tweede opvallende ding was toch wel het croissantmuseum. Wist je bijvoorbeeld dat de croissant eigenlijk uit Oostenrijk komt en Frankrijk dus gewoon een supergoed idee gestolen heeft? Maar ook Poznan zelf staat bekend om zijn croissantjes, zo hebben wij met zijn allen geleerd hoe je dit geweldig smakende croissantje moet maken. Het allerbelangrijkste was dat het zo min mogelijk geld moest kosten en zo veel mogelijk moest opleveren. Iedereen deed mee in het proces en uiteindelijk was Astrid degene die het croissantje mocht opeten omdat ze goed geraden had hoe zwaar die was. Gefeliciteerd!

Die avond ging het er hard aan toe, maar wat wil je ook als de biertjes in halve liters geserveerd worden? Samen met AEGEE-Poznan gingen we lekker drinken. Al gauw ontstond er een hevige discussie over “freedom of choice”, want ook serieuze onderwerpen moesten natuurlijk aangesneden worden. Gelukkig hebben we dat in balans gehouden met oneindige potjes bussen. Aan het einde van de avond waren we allemaal naar de “getver”. Die nacht werd nogmaals bevestigd dat falafel toch wel het beste drunk food ever is en dat Eva en ik totaal niet kunnen zingen.

Natuurlijk moesten er ook nog wat culturele dingen bezocht worden: naast het croissantmuseum en de geitjes hebben we nog een kerk bezocht en ben ik naar een museum geweest met de helft van de groep. Ik ben erg blij dat ik daarvoor gekozen heb, de rest ging namelijk boulderen. Dat had ik echt niet aangekund na die halve liters, respect! Maar de foto’s zagen er heel gezellig uit.

Als kers op de taart kregen we nog een rondleiding in de Lev (?) brouwerij. Ook hier kwam het geitenthema terug, want het rook naar de geitenboerderij. Buiten deze bijzondere geur was het heel indrukwekkend en gigantisch groot. We mochten helaas geen foto’s maken, want stel je voor dat we vastlegden hoeveel bierflesjes er kapot gaan op de lopende band! Daar hebben we met zijn allen denk ik het langste bij gestaan. Iedereen hoopte stiekem dat er van alles mis ging.
Nu zijn wij met zijn allen trotse eigenaar van een eigen biercertificaat en croissant certificaat, en wie weet waar die ooit nog van pas komt. Na wat biertjes kun je er vast een sterk verhaal over vertellen.

Ook de mensen van AEGEE-Poznan waren heel vriendelijk en geïnteresseerd. Ze hadden helaas wel namen die erg moeilijk uit te spreken waren. Een persoon vond het leuk om iedere keer foto’s te maken van alle vrouwen in zijn buurt, ook als we onze monden vol hadden met grote stukken pannenkoek. Toch hebben we een poging gedaan om van deze locals wat Pools te leren. Uit onderzoek blijkt dat Nederlands veel moeilijker is dan Pools. Maar wanneer een Pool gewoon vloeiend “nagelschaartje” kan uitspreken, en ik niet eens tot 10 kan tellen, weet je wel hoe het er voor staat. Voor de laatste avond hadden we allerlei lekkers meegenomen uit Nederland: de stroopwafels gingen  er ontzettend snel doorheen en ik verwacht dat de dropjes nu nog steeds onaangetast in een hoekje aan het wegrotten zijn. Al met al hebben we heel veel beleefd in een hele korte tijd, maar gelukkig kan de rest van AEGEE ook genieten van deze leuke mensen, want ze komen als het goed is in maart terug hier in Groningen. Dus als je iets van indruk wilt maken, geef ze stroopwafels en geen dropjes.